De ochtend van onze fotoshoot ligt er een goed pak sneeuw. Ik app: ‘Ligt er bij jou ook sneeuw? Zou wel heel mooi zijn qua reflectie en licht – ook binnen!’
Jeroen reageert met: ‘Haha. Als zelfs het weer je aan fotografie doet denken ben je professioneel hoor. Maar ja, hier is ook sneeuw. Benieuwd wat je er mee kan. Tot straks!’
Een doodlopende weg leidt me de bewoonde wereld uit naar de verbouwde boerderij van Jeroen. Mooi. Binnen en buiten. Een sfeer waarin de tijd wegvalt. Met een brandende houtkachel, stapels boeken rondom de bank en een grote hond op het kleed. Er volgt koffie, praten, een grote zoon gooit granaatappelpitjes in een blender. We gaan naar buiten. Het licht is zo anders dan anders. We praten over bomen, keuzes en toekomst, voordat we binnen nog een paar portretten maken.
Jeroen staat aan de vooravond van een nieuw avontuur. De pijlen wijzen vooralsnog richting Frankrijk. Iets met rust, bezinning, tevredenheid en ‘n beetje ‘aanleven’ als product. Werktitel: Buutvrij. Het moet nog uitgekristalliseerd raken maar hij vertrekt niet zonder concept: “Dat is mijn kompas: ‘life follows art’ en niet andersom.”
